ข้ามไปเนื้อหา

หนี้

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้ไข]

รูปแบบอื่น[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

สืบทอดจากภาษาไทดั้งเดิม *ʰniːꟲ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᩉ᩠ᨶᩦ᩶ (หนี้), ภาษาลาว ໜີ້ (หนี้), ภาษาไทลื้อ ᦐᦲᧉ (หฺนี้), ภาษาไทใหญ่ ၼီႈ (นี้), ภาษาไทใต้คง ᥘᥤᥲ (ลี้) หรือ ᥢᥤᥲ (นี้), ภาษาพ่าเก ꩫီ (นี), ภาษาอาหม 𑜃𑜣 (นี), ภาษาจ้วง nij, ภาษาจ้วงแบบหนง nij, ภาษาจ้วงแบบจั่วเจียง nij

เป็นศัพท์บัญญัติสำนักงานราชบัณฑิตยสภาของ debt, obligation

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์นี่
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงnîi
ราชบัณฑิตยสภาni
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/niː˥˩/(สัมผัส)
คำพ้องเสียงนี่

คำนาม[แก้ไข]

หนี้

  1. เงินที่ผู้หนึ่งติดค้างอยู่จะต้องใช้ให้แก่อีกผู้หนึ่ง, หนี้สิน ก็ว่า
  2. (กฎหมาย) นิติสัมพันธ์ระหว่างบุคคลตั้งแต่ 2 ฝ่ายขึ้นไป ซึ่งฝ่ายหนึ่งเรียกว่า เจ้าหนี้ มีสิทธิที่จะบังคับบุคคลอีกฝ่ายหนึ่งซึ่งเรียกว่า ลูกหนี้ ให้กระทำการหรืองดเว้นกระทำการอย่างใดอย่างหนึ่ง
  3. (ในเชิงเปรียบเทียบ) การที่จะต้องตอบแทนบุญคุณเขา

คำแปลภาษาอื่น[แก้ไข]