หิน

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

วิกิพีเดียมีบทความเกี่ยวกับ:
Wikipedia
หิน

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์หิน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงhǐn
ราชบัณฑิตยสภาhin
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/hin˩˩˦/

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *triːlᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຫີນ (หีน), ภาษาไทลื้อ ᦠᦲᧃ (หีน), ภาษาไทใหญ่ ႁိၼ် (หิน), ภาษาอาหม 𑜍𑜢𑜃𑜫 (ริน์), ภาษาจ้วง rin, ภาษาแสก หรี่น

คำนาม[แก้ไข]

หิน (คำลักษณนาม ก้อน)

  1. ของแข็งที่ประกอบด้วยแร่ชนิดเดียวหรือหลายชนิดรวมตัวกันอยู่ตามธรรมชาติ

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

หิน (คำอาการนาม ความหิน)

  1. (ภาษาปาก, นัย, สำนวน) ยากมาก
    ข้อสอบหิน
  2. (ภาษาปาก, นัย, สำนวน) เข้มงวดมาก
    ครูคนนี้หิน
  3. (ภาษาปาก, นัย, สำนวน) เหี้ยมมาก, แข็งมาก
    เขาเป็นคนใจหิน

รากศัพท์ 3[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

หิน

  1. (โบราณ) เปลี่ยนจากทิศทางเดิมไปเล็กน้อย
คำพ้องความหมาย[แก้ไข]

รากศัพท์ 4[แก้ไข]

จากภาษาสันสกฤต हीन (หีน), จากภาษาบาลี หีน

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์หิน[เสียงสมาส]
หิน-นะ-
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงhǐnhǐn-ná-
ราชบัณฑิตยสภาhinhin-na-
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/hin˩˩˦//hin˩˩˦.na˦˥./

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

หิน

  1. เลว, ทราม, ต่ำช้า
คำพ้องความหมาย[แก้ไข]