ข้ามไปเนื้อหา

ที่นั่ง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

ที่ +‎ นั่ง

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ที่-นั่ง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงtîi-nâng
ราชบัณฑิตยสภาthi-nang
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/tʰiː˥˩.naŋ˥˩/(สัมผัส)

คำนาม[แก้ไข]

ที่นั่ง

  1. ที่สำหรับนั่ง ซึ่งอาจเป็นเก้าอี้ ม้านั่ง บัลลังก์ อาสนะ เป็นต้น (คำลักษณนาม ที่นั่ง หรือ ที่)
  2. (ภาษาปาก, สแลง) ตำแหน่งหน้าที่ (คำลักษณนาม ที่นั่ง)
  3. (ราชาศัพท์) (พระ~) ที่สำหรับนั่ง, ที่ประทับ, บัลลังก์
    พระที่นั่งภัทรบิฐพระราชอาสน์
  4. (ราชาศัพท์) (พระ~) เรือนหรืออาคารที่พระมหากษัตริย์หรือราชวงศ์อยู่อาศัย ประกอบกรณียกิจ ฯลฯ
    พระที่นั่งจักรีมหาปราสาท
  5. (ราชาศัพท์) (พระ~) พาหนะ, ยานพาหนะ
    ม้า(พระ)ที่นั่ง
    ช้าง(พระ)ที่นั่ง
    รถ(พระ)ที่นั่ง
    เรือ(พระ)ที่นั่ง
  6. (ราชาศัพท์) (พระ~) ภูเขา (ใช้กับเทวดา)
  7. (ราชาศัพท์, พบได้ยาก) (พระ~) ก้น

คำสืบทอด[แก้ไข]

  • เขมร: ទីន័ង (ทีนัง)