นั่ง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

จากภาษาไทดั้งเดิม *naŋᴮ, รากร่วมกับภาษาลาว ນັ່ງ(นั่ง), ภาษาไทใหญ่ ၼင်ႈ(นง์³), ภาษาจ้วง naengh

การออกเสียง[แก้]

เสียงอ่านแบบไทย นั่ง
สัทอักษรสากล /näŋ˥˩/

คำกริยา[แก้]

นั่ง ‎(คำอาการนาม การนั่ง)

  1. อาการที่หย่อนก้นให้ติดกับพื้นหรือที่รองเช่นเก้าอี้