นั่ง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

จากภาษาไทดั้งเดิม *naŋᴮ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ນັ່ງ(นั่ง), ภาษาไทใหญ่ ၼင်ႈ(นั้ง), ภาษาจ้วง naengh

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ นั่ง
สัทอักษรสากล /naŋ˥˩/

คำกริยา[แก้]

นั่ง (คำอาการนาม การนั่ง)

  1. อาการที่หย่อนก้นให้ติดกับพื้นหรือที่รองเช่นเก้าอี้