นั่งขัดสมาธิ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์นั่ง-ขัด-สะ-หฺมาด
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงnâng-kàt-sà-màat
ราชบัณฑิตยสภาnang-khat-sa-mat
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/naŋ˥˩.kʰat̚˨˩.sa˨˩.maːt̚˨˩/

คำกริยา[แก้ไข]

นั่งขัดสมาธิ (คำอาการนาม การนั่งขัดสมาธิ)

  1. นั่งพับขาทั้ง 2 ข้างให้แบะลงที่พื้น ให้ปลายเท้าสอดไขว้อยู่ใต้หัวเข่า