ประเคน

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาเขมรเก่า ព្រគេន (พฺรเคน), ប្រគេន (ปฺรเคน) ซึ่งแผลงมาจากภาษาเขมรเก่ายุคอังกอร์ គេន៑ (เคนฺ); ร่วมเชื้อสายกับภาษาเขมร ប្រគេន (บฺรเคน), ภาษามอญ ဗ္ဂိန် (พฺคิน์)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ปฺระ-เคน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงbprà-keen
ราชบัณฑิตยสภาpra-khen
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/pra˨˩.kʰeːn˧/()

คำกริยา[แก้ไข]

ประเคน (คำอาการนาม การประเคน)

  1. ถวายของพระโดยวิธียกส่งให้ตามพิธีการที่กำหนดไว้
    ประเคนอาหาร
  2. ส่งให้ถึงมือ (ใช้ในความแดกดัน)
    ต้องเอาไปประเคนให้จนถึงที่
  3. (โบราณ) ตี
    ประเคนกระบาล 3 ที