ระบำ
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]แผลงมาจากรำ; จากภาษาเขมร របាំ (รบาํ, “ระบำ”), แผลงมาจากរាំ (ราํ, “รำ”)
การออกเสียง
[แก้ไข]การแบ่งพยางค์ | ระ-บำ | |
การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | rá-bam |
ราชบัณฑิตยสภา | ra-bam | |
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /ra˦˥.bam˧/(สัมผัส) |
คำนาม
[แก้ไข]ระบำ
- การแสดงที่ใช้ท่าฟ้อนรำ ไม่เป็นเรื่องราว มุ่งความสวยงามหรือความบันเทิง จะแสดงคนเดียวหรือหลายคนก็ได้
- ระบำนพรัตน์
- ระบำกอย
- ระบำฉุยฉาย
คำกริยา
[แก้ไข]ระบำ (คำอาการนาม การระบำ)
- ฟ้อนรำที่แสดงไม่เป็นเรื่องราว มุ่งความสวยงามหรือความบันเทิง จะแสดงคนเดียวหรือหลายคนก็ได้