รัตนะ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาสันสกฤต रत्न (รตฺน), จากภาษาบาลี รตน

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์รัด-ตะ-นะ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงrát-dtà-ná
ราชบัณฑิตยสภาrat-ta-na
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/rat̚˦˥.ta˨˩.naʔ˦˥/

คำนาม[แก้ไข]

รัตนะ

  1. แก้วที่ถือว่ามีค่ายิ่ง
    อิตถีรัตนะ
    นางแก้ว
    หัตถิรัตนะ
    ช้างแก้ว
  2. คน สัตว์ หรือสิ่งของที่ถือว่าวิเศษ และมีค่ามาก
    รัตนะ 7 ของพระเจ้าจักรพรรดิ ได้แก่ 1. จักรรัตนะ–จักรแก้ว 2. หัตถิรัตนะ–ช้างแก้ว 3. อัสสรัตนะ–ม้าแก้ว 4. มณิรัตนะ–มณีแก้ว 5. อิตถีรัตนะ–นางแก้ว 6. คหปติรัตนะ–ขุนคลังแก้ว 7. ปริณายกรัตนะ–ขุนพลแก้ว
  3. ของประเสริฐสุด, ของยอดเยี่ยม
    รัตนะ 3 คือ พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ เป็นแก้วอันประเสริฐสุดของพุทธศาสนิกชน

ดูเพิ่ม[แก้ไข]