รัตนา

ภาษาไทย

ยืมมาจากสันสกฤต रत्न (รตฺน) หรือบาลี รตน

การแบ่งพยางค์ {เสียงพยัญชนะซ้ำ}		รัด-ตะ-นา
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	rát-dtà-naa
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ราชบัณฑิตยสภา	rat-ta-na
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}		/rat̚˦˥.ta˨˩.naː˧/^{(สัมผัส)}

รัตนา

รัตนา

ชื่อนี้เป็นหนึ่งในชื่อคนไทยที่ใช้ซ้ำกันมากที่สุด^[1]