ร่อง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᩁ᩵ᩬᨦ (ร่อง), ภาษาลาว ຮ່ອງ (ฮ่อง), ภาษาไทใหญ่ ႁွင်ႈ (ห้อ̂ง), ภาษาอาหม 𑜍𑜨𑜂𑜫 (รอ̂ง์)

การออกเสียง[แก้]

พยางค์
{ไม่ตามอักขรวิธี; เสียงสั้น}
ร็่อง
สัทอักษรสากล /rɔŋ˥˩/

คำนาม[แก้]

ร่อง

  1. รอยลึกเป็นช่องทางไปตามยาว
  2. สันดินระหว่างท้องร่องสำหรับเพาะปลูก
    ร่องผัก
    ร่องมัน

ภาษาชอง[แก้]

คำนาม[แก้]

ร่อง

  1. ตะขาบ