วน

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์ 1[แก้]

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ วน
สัทอักษรสากล /won˧/

คำกริยา[แก้]

วน (คำอาการนาม การวน)

  1. เวียนไปโดยรอบ
    ขับรถวนรอบสนาม
    สูตรไม่ถูกต้อง: > อยู่ผิดที่
  2. ไปโดยรอบเข้าหาศูนย์กลางหรือออกจากศูนย์กลาง
    น้ำวน
    สูตรไม่ถูกต้อง: > อยู่ผิดที่
    วนเป็นก้นหอย
    สูตรไม่ถูกต้อง: > อยู่ผิดที่

รากศัพท์ 2[แก้]

จากภาษาสันสกฤต वन(วน, ป่า), จากภาษาบาลี วน(ป่า)

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ วน [เสียงสมาส]
วะ-นะ-
สัทอักษรสากล /won˧/ /wa˦˥.na˦˥./

คำนาม[แก้]

วน

  1. ป่าไม้, ดง

ภาษาอีสาน[แก้]

คำกริยา[แก้]

วน (อาการนาม การวน)

  1. วุ่นวาย

ภาษาบาลี[แก้]

คำนาม[แก้]

วน ?

  1. ป่า