เกลียว

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

จากภาษาไทดั้งเดิม *kliəwᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ກຽວ (กย͢ว) หรือ ແກວ (แกว), ภาษาไทใหญ่ ၵိဝ် (กิว)

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ เกฺลียว
สัทอักษรสากล /klia̯w˧/

คำนาม[แก้]

เกลียว

  1. สิ่งที่มีลักษณะเป็นรอยพันหรือบิดโดยรอยต่อเนื่องอย่างสว่าน หรือตะปูควง หรือเชือกที่ฟั่น เป็นต้น, ลักษณะของเชือกที่ฟั่น

คำเกี่ยวข้อง[แก้]

คำเกี่ยวข้อง[แก้]

คำกริยา[แก้]

เกลียว (คำอาการนาม การเกลียว)

  1. กิริยาที่หมุนบิดให้เชือกควบรวมเป็นเส้นเขม็งขึ้น
    เกลียวฟาง

คำเกี่ยวข้อง[แก้]

คำกริยาวิเศษณ์[แก้]

เกลียว

  1. โดยปริยายหมายความว่า ขยันขันแข็ง
    หากินตัวเป็นเกลียว
  2. น้ำหนึ่งใจเดียวกัน
    เข้ากันเป็นเกลียว

คำเกี่ยวข้อง[แก้]