ᩃᩬᨠ

ภาษาเขิน

รากศัพท์ 1

สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *lɔːkᴰᴸ⁴; ร่วมเชื้อสายกับไทย ลอก, คำเมือง ᩃᩬᨠ (ลอก), ลาว ລອກ (ลอก), ไทลื้อ ᦟᦸᧅ (ลอ̂ก), ไทใหญ่ လွၵ်ႈ (ล้อ̂ก), พ่าเก လ︀ွက︀် (ลอ̂ก์), อาหม 𑜎𑜨𑜀𑜫 (ลอ̂ก์)

คำกริยา

ᩃᩬᨠ (ลอก) (คำอาการนาม ᨠᩣ᩠ᩁᩃᩬᨠ)

1. (สกรรม) ลอก (แกะมาเป็นแผ่น ๆ)
2. (อกรรม) ลอก (หลุดออกมาเป็นแผ่น ๆ)

รากศัพท์ 2

คำกริยา

ᩃᩬᨠ (ลอก) (คำอาการนาม ᨠᩣ᩠ᩁᩃᩬᨠ)

1. (สกรรม) ปลิ้น, กลับเอาข้างในออกข้างนอก