หมอ

ภาษาไทย

คำนาม

หมอ

1. ผู้รู้, ผู้ชำนาญ, ผู้รักษาโรค

• หมอขวัญ ผู้รู้พิธีทำขวัญ; ผู้มีความรู้ทางคชศาสตร์และเป็นหัวหน้าในการจับช้าง, หมอเฒ่า ก็เรียก.
• หมอความ ผู้รู้กฎหมาย, นักกฎหมาย.
• หมอเฒ่า ผู้มีความรู้ทางคชศาสตร์และเป็นหัวหน้าในการจับช้าง, หมอขวัญ ก็เรียก.
• หมอดู ผู้ทำนายโชคชะตาราศี.
• หมอตำแย หญิงทำคลอดลูกตามแผนโบราณ.
• หมอน้อย ๑ เรียกตัวปลิงที่ใช้กอกเลือดว่า หมอน้อย.
• หมอน้ำมัน ผู้ชำนาญในการขี่ช้างตกมัน.
• หมอผี ผู้มีอำนาจสามารถปราบผีได้.
• หมอพัดโตนด(-ตะโหฺนด) หมอรักษาโรคช้างในทางยา.
• หมอลำ (ภาษาอีสาน) ผู้ชำนาญในการขับร้อง

1. ชื่อปลาน้ำจืดชนิด Anabas testudeneus ในวงศ์ Anabantidae ชื่อสามัญ climbing gouramies ลำตัวป้อม แบนข้าง ท้องกลม คอด หางกว้่าง หัวโต ปากซึ่งอยู่ปลายสุดของหัวกว้างและเชิดขึ้นเล็กน้อย ยืดหดไม่ได้ ฟันเล็กแต่แข็งแรง เกล็ดแข็ง ขอบเป็นจักคล้ายหนามยึดแน่นกับหนังและคลุมตลอดทั้งลำตัวและหัว กระดูกฝาเหงือกหยักเป็นหนาม ใช้แถกเพื่อช่วยยึดยันให้เคลื่อนไปบนบกได้ดี ขอบครีบต่างๆ กลม ลำตัวและครีบมีสีคล้ำ ส่วนปลาขนาดเล็กมีสีจางกว่าและมีลายบั้งพาดลำตัวเป็นระยะๆ อาศัยอยู่ในแหล่งน้ำแทบทุกประเภท พบขึ้นมาบนบกในฤดูฝนเสมอ ซึ่งเป็นธรรมชาติการย้ายถิ่นที่อยู่อาศัยแบบหนึ่ง และยังแสดงให้เห็นความสามารถในการหายใจในที่ดอนได้อีกด้วย ขนาดยาวได้ถึง ๒๕ เซนติเมตร, หมอไทย หรือ เสด็จ ก็เรียก, อีสานเรียก เข็ง.