กั๋น

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาคำเมือง[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

กั๋น (คำอาการนาม ก๋ารกั๋น หรือ ก๋านกั๋น)

  1. กัน (กีดขวางไว้, แยกไว้)

คำกริยาวิเศษณ์[แก้ไข]

กั๋น (คำอาการนาม กำกั๋น หรือ ความกั๋น)

  1. กัน (คำประกอบท้ายกริยาของผู้กระทำตั้งแต่ 2 คนขึ้นไปแสดงการกระทำร่วมกัน อย่างเดียวกันหรือต่อกัน)