ก่น

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ก่น
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgòn
ราชบัณฑิตยสภาkon
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kon˨˩/()

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

ก่น

  1. (โบราณ) ตั้งหน้า, มุ่ง
    อยู่เย็นยงงก่นเกอด พิจลการ
    (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์)
คำประสม[แก้ไข]

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ກົ່ນ (ก็่น), ภาษาคำเมือง ᨠᩫ᩠᩵ᨶ (ก็่น), ภาษาเขิน ᨠᩫ᩠᩵ᨶ (ก็่น), ภาษาไทลื้อ ᦷᦂᧃᧈ (โก่น), ภาษาไทใหญ่ ၵူၼ်ႇ (กู่น)

คำกริยา[แก้ไข]

ก่น (คำอาการนาม การก่น)

  1. (สกรรม) ขุดโค่น, ขุดอย่างถอนรากถอนโคน
คำประสม[แก้ไข]

ภาษาญ้อ[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

ก่น

  1. ขุดโค่น, ขุดอย่างถอนรากถอนโคน

ภาษาอีสาน[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

ก่น (อาการนาม การก่น)

  1. ขุดโค่น, ขุดอย่างถอนรากถอนโคน

ดูเพิ่ม[แก้ไข]