ขุด
ภาษาไทย
[แก้ไข]รูปแบบอื่น
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]ยืมมาจากจีนยุคกลาง 掘 (MC gjut|gjwot)[1]; ร่วมเชื้อสายกับลาว ຂຸດ (ขุด), ไทลื้อ ᦃᦳᧆ (ฃุด), ไทใหญ่ ၶုတ်း (ขุ๊ต), อาหม 𑜁𑜤𑜄𑜫 (ขุต์), ปู้อี gud, จ้วง gud หรือ goed หรือ hud
การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | ขุด | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | kùt |
| ราชบัณฑิตยสภา | khut | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /kʰut̚˨˩/(สัมผัส) | |
คำกริยา
[แก้ไข]ขุด (คำอาการนาม การขุด)
- กิริยาที่สับ เจาะ แทง หรือ คุ้ยเอาดินหรือสิ่งที่อยู่ในดินขึ้น
- ขุดดิน
- ขุดศพ
- อาการที่ขุดดินหรือสิ่งใดสิ่งหนึ่งให้มีรูปร่างตามที่ต้องการ
- ขุดหลุม
- เรียกเรือชนิดที่ทำด้วยไม้ซุงทั้งต้นหรือทั้งท่อนขุดด้านบนให้เป็นรางแล้วเบิกปากออกให้กว้าง ถากหัวและท้ายเรือให้เรียวเชิดขึ้นตามส่วน ว่า เรือขุด
- โดยปริยายหมายถึงอาการที่คล้ายคลึงเช่นนั้น, ขุดคุ้ย หรือ คุ้ยเขี่ย ก็ว่า
- ขุดเรื่องเก่า ๆ ขึ้นมาพูด
คำเกี่ยวข้อง
[แก้ไข]คำเกี่ยวข้อง
| width=1% | |bgcolor="#F9F9F9" valign=top align=left width=48%|
อ้างอิง
[แก้ไข]- ↑ Pittayaporn, Pittayawat (2014), “Layers of Chinese Loanwords in Proto-Southwestern Tai as Evidence for the Dating of the Spread of Southwestern Tai”, in MANUSYA: Journal of Humanities, volume 20 (special issue), Bangkok: Chulalongkorn University, →ISSN, pages 47–68.