กน

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์กน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgon
ราชบัณฑิตยสภาkon
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kon˧/
คำพ้องเสียงกล

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

กน

  1. เรียกคำหรือพยางค์ที่มีตัว สะกด ว่า มาตรากนหรือแม่กน

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

กน

  1. (โบราณ) มัว, คอย, เฝ้า
    จะกนกินแต่น้ำตาอนาทร
    (นิ. ลอนดอน)

ภาษาคำเมือง[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

กน (คำอาการนาม ก๋ารกน)

  1. คน