จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
U+0E23, ร
THAI CHARACTER RO RUA

[U+0E22]
Thai
[U+0E24]

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

อักษร[แก้ไข]

(ร เรือ)

  1. พยัญชนะตัวที่ 35 เป็นพวกอักษรต่ำ ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กน
  2. ถ้าเขียนตัว ร ควบกัน 2 ตัว เรียกว่า ร หัน, ร ตัวหน้าทำหน้าที่เหมือนไม้หันอากาศ ร ตัวหลังเป็นตัวสะกด เช่น กรรไตร (กันไตฺร) ยรรยง (ยันยง)
  3. เมื่อสะกดพยัญชนะที่ไม่มีสระอื่นเกาะต้องอ่านเหมือนมีสระ ออ อยู่ด้วย เช่น กร (กอน) กุญชร (กุนชอน)
  4. ถ้าตามพยัญชนะอื่นแต่มิได้ทำหน้าที่เป็นตัวสะกดและมีคำอื่นตามพยัญชนะที่อยู่หน้าตัว ร มักออกเสียง ออ และตัว ร ออกเสียง อะ เช่น จรลี (จอ–ระ–ลี) หรดี (หอ–ระ–ดี)

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

ย่อมาจากภาษาบาลี รวิ (ดวงอาทิตย์)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ระ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิง
ราชบัณฑิตยสภาra
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/raʔ˦˥/

คำนาม[แก้ไข]

  1. ชื่อคณะฉันท์ มีครุ-ลหุ-ครุ เรียกว่า ร คณะ

รากศัพท์ 3[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์รอ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงrɔɔ
ราชบัณฑิตยสภาro
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/rɔː˧/

คำกริยา[แก้ไข]

  1. อักษรย่อของ รอประเมินผล (ใช้ในการประเมินผลการศึกษา)
ดึงข้อมูลจาก "https://th.wiktionary.org/w/index.php?title=ร&oldid=1027453"