ก๋ง

ดูเพิ่ม: กง, กัง, กั้ง, กิ่ง, กีง, กึง, กึ่ง, กุง, กุ้ง, ก่ง, และ ก๊ง

ภาษาไทย

ยืมมาจากหมิ่นใต้ 公 (กง, “ชายผู้เป็นที่นับถือ”) ^[1]

การแบ่งพยางค์		ก๋ง
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	gǒng
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ราชบัณฑิตยสภา	kong
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}		/koŋ˩˩˦/^{(สัมผัส)}

ก๋ง

ก๋ง