งาบ
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]แผลงมาจาก งับ
การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | งาบ | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | ngâap |
| ราชบัณฑิตยสภา | ngap | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /ŋaːp̚˥˩/(สัมผัส) | |
คำกริยา
[แก้ไข]งาบ (คำอาการนาม การงาบ)
- อาการที่อ้าปากคาบหรือกัด
- (ภาษาปาก, สแลง) โกงกิน, รวบเอามาเป็นของตน
- (ภาษาปาก, สแลง) ทำลายความบริสุทธิ์ของหญิงสาว
- หลอกหญิงสาวไปงาบ
อ้างอิง
[แก้ไข]ราชบัณฑิตยสถาน. พจนานุกรมคำใหม่ เล่ม 1 ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : ธนาเพรส, 2553. หน้า 38.