จิ้น

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์จิ้น
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงjîn
ราชบัณฑิตยสภาchin
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/t͡ɕin˥˩/

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

ตัดมาจากภาษาอังกฤษ imagine

คำนาม[แก้ไข]

จิ้น

  1. (สแลง, ภาษาปาก) นักฝัน, นักสร้างภาพ
    พวกที่คอยติคอยด่านายกฯ เป็นพวกจิ้นไม่รู้เรื่องอะไรจริงได้แต่เม้กเอาเอง

คำกริยา[แก้ไข]

จิ้น (คำอาการนาม การจิ้น)

  1. คิดเพ้อฝัน
    เธอจิ้นไปเองว่าหนุ่มหล่อบ้านตรงข้ามมาแอบชอบ

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

ตัดมาจากภาษาอังกฤษ virgin

คำกริยา[แก้ไข]

จิ้น

  1. ยังเป็นสาวบริสุทธิ์
    น้องใหม่คนนี้ดูหน้าใส ๆ แต่ใคร ๆ ก็ว่าไม่จิ้นแล้ว

รากศัพท์ 3[แก้ไข]

จากภาษาจีนกลาง (jìn)

คำวิสามานยนาม[แก้ไข]

จิ้น

  1. ภาษาจีนสำเนียงหนึ่ง พูดกันมากในมณฑลซานซี