ทอน

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ดูเพิ่ม: ท่อน และ ท้อน

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ทอน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงtɔɔn
ราชบัณฑิตยสภาthon
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/tʰɔːn˧/(สัมผัส)
คำพ้องเสียงธร

คำกริยา[แก้ไข]

ทอน (คำอาการนาม การทอน)

  1. ตัดหรือหั่นให้เป็นท่อน
    ทอนฟืน
  2. ทำให้ลดลงหรือให้สั้นลง
    ทอนกำลัง
    ทอนอายุ
  3. หักจำนวนเงินตามราคาแล้วคืนส่วนที่เหลือไป
    ทอนเงิน
    ทอนสตางค์

ภาษาคำเมือง[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

ทอน

  1. ᨴᩬᩁ (ทอร)

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

ทอน (คำอาการนาม คำทอน หรือ ฅวามทอน)

  1. ᨴᩬᩁ (ทอร)