กร
(เปลี่ยนทางจาก พระกร)
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | กอน | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | gɔɔn |
| ราชบัณฑิตยสภา | kon | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /kɔːn˧/(สัมผัส) | |
คำนาม
[แก้ไข]กร
- ผู้ทำ, ใช้ประกอบเป็นส่วนหลังของสมาส
- กรรมกร
- เกษตรกร
- (ร้อยกรอง, ราชาศัพท์) มือ
- (ร้อยกรอง, ราชาศัพท์) แขน
- เจ้างามกรอ่อน ดังงวงเอราวัณ(กลบท)
- แสง, ใช้ประกอบเป็นส่วนหลังของสมาส
- รัชนีกร
- แสงจันทร์
ลูกคำ
[แก้ไข]ภาษาบาลี
[แก้ไข]รูปแบบอื่น
[แก้ไข]คำนาม
[แก้ไข]กร ช.
การผันรูป
[แก้ไข]ตารางการผันรูปของ "กร" (เพศชาย)
| การก \ พจน์ | เอกพจน์ | พหูพจน์ |
|---|---|---|
| กรรตุการก (ปฐมา) | กโร | กรา |
| กรรมการก (ทุติยา) | กรํ | กเร |
| กรณการก (ตติยา) | กเรน | กเรหิ หรือ กเรภิ |
| สัมปทานการก (จตุตถี) | กรสฺส หรือ กราย หรือ กรตฺถํ | กรานํ |
| อปาทานการก (ปัญจมี) | กรสฺมา หรือ กรมฺหา หรือ กรา | กเรหิ หรือ กเรภิ |
| สัมพันธการก (ฉัฏฐี) | กรสฺส | กรานํ |
| อธิกรณการก (สัตตมี) | กรสฺมิํ หรือ กรมฺหิ หรือ กเร | กเรสุ |
| สัมโพธนการก (อาลปนะ) | กร | กรา |
หมวดหมู่:
- ศัพท์ภาษาไทยที่ยืมมาจากภาษาเขมร
- ศัพท์ภาษาไทยที่รับมาจากภาษาเขมร
- ศัพท์ภาษาไทยที่รับมาจากภาษาสันสกฤต
- ศัพท์ภาษาไทยที่รับมาจากภาษาบาลี
- สัมผัส:ภาษาไทย/ɔːn
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- ศัพท์ภาษาไทยที่มี 1 พยางค์
- คำหลักภาษาไทย
- คำนามภาษาไทย
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีตัวอย่างการใช้
- ศัพท์ภาษาไทยที่ใช้ในบทร้อยกรอง
- ราชาศัพท์ภาษาไทย
- คำหลักภาษาบาลี
- คำนามภาษาบาลี
- ศัพท์ภาษาบาลีที่มีรหัสอักษรซ้ำซ้อน
- คำนามภาษาบาลีในอักษรไทย