สบาย

จาก วิกิพจนานุกรม ที่เก็บคำศัพท์เสรี

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

แผลงมาจากภาษาบาลี สปฺปาย

การออกเสียง[แก้]

  • IPA(key): [sä˩.bäːj˧ ~ sä˧.bäːj˧]
  • คำอ่านภาษาไทย: สะ-บาย

คำวิเศษณ์[แก้]

สบาย ‎(คำอาการนาม ความสบาย)

  1. อยู่ดีกินดี
    • เดี๋ยวนี้เขาสบายขึ้น ลูก ๆ ทำงานหมดแล้ว
  2. เป็นสุขกายสุขใจ, มักใช้เข้าคู่กับคำ สุข เป็น สุขสบาย
    • เวลานี้เขาสบายแล้ว เพราะมีฐานะดีขึ้น ไม่มีวิตกกังวลใด ๆ
  3. สะดวก, มักใช้เข้าคู่กับคำ สะดวก เป็น สะดวกสบาย
    • ทำตามสบายไม่ต้องเกรงใจ
    • มีรถส่วนตัวสบายกว่าไปรถประจำทาง
  4. พอเหมาะพอดี
    • เก้าอี้ตัวนี้นั่งสบาย
  5. ไม่ลำบากกาย
    • เขาทำงานสบายขึ้น ไม่ต้องแบกหามเหมือนเมื่อก่อน
  6. ไม่เจ็บไม่ไข้
    • เวลานี้เขาสบายดี ไม่ป่วยไข้
  7. มีความพอใจเมื่อได้สัมผัส
    • สบายหู
    • สบายตา
    • สบายกาย