สุข

ดูเพิ่ม: สข และ สุขี

ภาษาไทย

ยืมมาจากสันสกฤต सुख (สุข) หรือบาลี สุข

การแบ่งพยางค์ {เสียงพยัญชนะซ้ำ}		สุก	[เสียงสมาส] สุก-ขะ-
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	sùk	sùk-kà-
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ราชบัณฑิตยสภา	suk	suk-kha-
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}		/suk̚˨˩/^{(สัมผัส)}	/suk̚˨˩.kʰa˨˩./
คำพ้องเสียง แก้ไข		ศุกร์ สุก สุกข์

สุข

สุข (คำอาการนาม ความสุข)

สุ +‎ ขมฺ +‎ กฺวิ หรือ สุ +‎ ขนฺ +‎ กฺวิ หรือ สุ +‎ ขาทฺ +‎ กฺวิ, รัสสะ อา เป็น อะ หรือ สุขฺ +‎ อ หรือ สุ +‎ ข หรือ สุฏฺฐุ +‎ ข

เขียนด้วยอักษรอื่น

สุข ก.

ตารางการผันรูปของ "สุข" (เพศกลาง)

การก \ พจน์	เอกพจน์	พหูพจน์
กรรตุการก (ปฐมา)	สุขํ	สุขานิ
กรรมการก (ทุติยา)	สุขํ	สุขานิ
กรณการก (ตติยา)	สุเขน	สุเขหิ หรือ สุเขภิ
สัมปทานการก (จตุตถี)	สุขสฺส หรือ สุขาย หรือ สุขตฺถํ	สุขานํ
อปาทานการก (ปัญจมี)	สุขสฺมา หรือ สุขมฺหา หรือ สุขา	สุเขหิ หรือ สุเขภิ
สัมพันธการก (ฉัฏฐี)	สุขสฺส	สุขานํ
อธิกรณการก (สัตตมี)	สุขสฺมิํ หรือ สุขมฺหิ หรือ สุเข	สุเขสุ
สัมโพธนการก (อาลปนะ)	สุข	สุขานิ