สุข

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

จากภาษาสันสกฤต सुख (สุข, สบายกายสบายใจ), จากภาษาบาลี สุข (สบายกายสบายใจ)

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ สุก [เสียงสมาส]
สุก-ขะ-
สัทอักษรสากล /suk̚˨˩/ /suk̚˨˩.kʰa˨˩./
คำพ้องเสียง

คำนาม[แก้]

สุข, สุข-

  1. ความสบายกายสบายใจ, มักใช้เข้าคู่กับคำ เป็น, ความสุข ก็ว่า
    ขอให้อยู่ดีมีสุข
    เกิดมาก็มีสุขบ้างทุกข์บ้าง
    ขอให้อยู่เย็นเป็นสุข
    ขอให้เป็นสุข ๆ นะ

คำคุณศัพท์[แก้]

สุข (คำอาการนาม ความสุข)

  1. สบายกายสบายใจ
    เดี๋ยวนี้เขาอยู่สุขสบายดี