สังขาร

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาบาลี สงฺขาร; เทียบภาษาสันสกฤต संस्कार (สํสฺการ)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์สัง-ขาน[เสียงสมาส]
สัง-ขา-ระ-
[เสียงสมาส]
สัง-ขาน-ระ-
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงsǎng-kǎansǎng-kǎa-rá-sǎng-kǎan-rá-
ราชบัณฑิตยสภาsang-khansang-kha-ra-sang-khan-ra-
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/saŋ˩˩˦.kʰaːn˩˩˦//saŋ˩˩˦.kʰaː˩˩˦.ra˦˥.//saŋ˩˩˦.kʰaːn˩˩˦.ra˦˥./

คำนาม[แก้ไข]

สังขาร

  1. ร่างกาย, ตัวตน, สิ่งที่ประกอบและปรุงแต่งขึ้นเป็นร่างกายและจิตใจรวมกัน
    สังขารร่วงโรย
    สังขารไม่เที่ยง
  2. ความคิด เป็นขันธ์ 1 ในขันธ์ 5 คือ รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ

คำกริยา[แก้ไข]

สังขาร

  1. ตาย, ในบทกลอนใช้ว่า สังขาร์ ก็มี
    ถึงซึ่งสังขาร