อาบ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *ʔaːpᴰ ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ອາບ (อาบ), ภาษาไทลื้อ ᦀᦱᧇ (อาบ), ภาษาคำเมือง ᩋᩣ᩠ᨷ (อาบ), ภาษาไทใหญ่ ဢၢပ်ႇ (อ่าป), ภาษาไทดำ ꪮꪱꪚ (อาบ), ภาษาไทขาว ꪮꪱꪚ (อาบ), ภาษาไทใต้คง ᥟᥣᥙᥱ (อ่าป), ภาษาจ้วงแบบหนง aeb, ภาษาจ้วงแบบจั่วเจียง ab, ภาษาจ้วง ab, ภาษาตั่ย áp

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์อาบ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงàap
ราชบัณฑิตยสภาap
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/ʔaːp̚˨˩/(สัมผัส)

คำกริยา[แก้ไข]

อาบ (คำอาการนาม การอาบ)

  1. เอาน้ำรดตัวหรือลงในน้ำทั้งตัว เพื่อแก้ร้อนหรือชำระล้างเหงื่อไคลเป็นต้น เรียกว่า อาบน้ำ
  2. ชโลม, ทา, ทำให้ซึมซาบ
    อาบน้ำรัก
    ลูกศรอาบยาพิษ
  3. ไหลโซม
    เหงื่ออาบหน้า