แก้

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ แก้
สัทอักษรสากล /kɛː˥˩/

รากศัพท์ 1[แก้]

คำนาม[แก้]

แก้

  1. ชื่อเบี้ยตัวโต ๆ สำหรับขัดผ้านุ่งให้ผิวเป็นมัน
    ผ้าลายเรียกว่า เบี้ยอีแก้ หรือ เบี้ยแก้ใหญ่
คำประสม[แก้]

รากศัพท์ 2[แก้]

จากภาษาไทดั้งเดิม *keːᶜ, จากภาษาจีนยุคกลาง (MC ɦˠɛX, kˠɛX, kˠɛH, ɦˠɛH); ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ແກ້ (แก้), ภาษาไทลื้อ ᦶᦂᧉ (แก้), ภาษาไทใหญ่ ၵႄႈ (แก้), ภาษาอาหม 𑜀𑜦𑜧 (เก)

คำกริยา[แก้]

แก้ (คำอาการนาม การแก้)

  1. ทำให้คลายจากลักษณะที่แน่นที่ติดขัดหรือที่เป็นเงื่อนเป็นปมอยู่
    แก้ปม
    แก้เงื่อน
  2. ทำให้หลุดให้พ้นไป
    แก้คดี
  3. ทำให้ดีขึ้น, ทำให้ใช้การได้, ทำส่วนที่เสียให้คืนดีอย่างเดิม, ดัดแปลงให้ดีขึ้น, แก้ไข ก็ว่า
    แก้นาฬิกา
    แก้เครื่องจักร
  4. ทำให้หาย
    แก้เก้อแก้ขวย
    แก้จน
    แก้โรค
  5. เฉลย, อธิบายให้เข้าใจ
    แก้ปัญหา
    แก้กระทู้
  6. ร้องเพลงหรือลำตัดเป็นต้นโต้ตอบกัน
  7. เอากลับคืนมาให้ได้
    ไปตีแก้เอาเมืองคืน
คำประสม[แก้]
คำแปลภาษาอื่น[แก้]