เขียง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รูปแบบอื่น[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *χiəŋᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຂຽງ (ขย͢ง), ภาษาคำเมือง ᨡ᩠ᨿᨦ (ขยง), ภาษาเขิน ᨡ᩠ᨿᨦ (ขยง), ภาษาไทลื้อ ᦵᦃᧂ (เฃง), ภาษาไทใหญ่ ၶဵင် (เขง), ภาษาไทใต้คง ᥑᥥᥒᥴ (เฃ๋ง) ,ภาษาจ้วงใต้ kieng เหนือ hing

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์เขียง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงkǐiang
ราชบัณฑิตยสภาkhiang
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kʰia̯ŋ˩˩˦/()

คำนาม[แก้ไข]

เขียง

  1. ไม้รองรับการสับ หั่น มักเป็นแผ่นกลม
  2. กระทงจำลองสร้างไว้บนบกสำหรับฝึกฝีพายที่พายเรือพระราชพิธี