เปลี่ยว

ภาษาไทย

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		เปฺลี่ยว
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	bplìao
	ราชบัณฑิตยสภา	pliao
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/plia̯w˨˩/(สัมผัส)

รากศัพท์ 1

คำนาม

เปลี่ยว

1. เรียกเนื้อที่นูนขึ้นที่คอวัวควายและสัตว์มีกีบเมื่อเวลาหนุ่ม, ความหนุ่มของวัวควาย

คำคุณศัพท์

เปลี่ยว (คำอาการนาม ความเปลี่ยว)

1. หนุ่ม (ใช้แก่วัวควาย)

รากศัพท์ 2

คำคุณศัพท์

เปลี่ยว (คำอาการนาม ความเปลี่ยว)

1. ว้าเหว่

   เปลี่ยวใจ

2. ห่างไกลผู้คน

   ทางเปลี่ยว

3. ไม่มีผู้คนไปมา

   เวลากลางคืนถนนสายนี้เปลี่ยว