โฆษะ

ภาษาไทย

รากศัพท์

ยืมมาจากสันสกฤต घोष (โฆษ, “เสียงดัง”)

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		โค-สะ
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	koo-sà
	ราชบัณฑิตยสภา	kho-sa
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/kʰoː˧.saʔ˨˩/(สัมผัส)

คำคุณศัพท์

โฆษะ

1. ก้อง
2. เสียงสระหรือพยัญชนะซึ่งขณะที่เปล่งออกมาเส้นเสียงสั่น ในภาษาไทยได้แก่เสียง บ ด เมื่อเป็นพยัญชนะต้น เสียง ง น ม ย ร ล ว และเสียงสระทุกเสียง
3. (ไวยากรณ์) เรียกพยัญชนะในภาษาบาลี และสันสกฤตที่มีเสียงก้องว่า พยัญชนะโฆษะ ได้แก่ พยัญชนะตัวที่ 3, 4, 5 ของวรรค ย ร ล ว ห ฬ