โฆษะ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาสันสกฤต घोष (โฆษ, เสียงดัง)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์โค-สะ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงkoo-sà
ราชบัณฑิตยสภาkho-sa
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kʰoː˧.saʔ˨˩/()

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

โฆษะ

  1. ก้อง
  2. เสียงสระหรือพยัญชนะซึ่งขณะที่เปล่งออกมาเส้นเสียงสั่น ในภาษาไทยได้แก่เสียง เมื่อเป็นพยัญชนะต้น เสียง และเสียงสระทุกเสียง
  3. (ไวยากรณ์) เรียกพยัญชนะในภาษาบาลี และสันสกฤตที่มีเสียงก้องว่า พยัญชนะโฆษะ ได้แก่ พยัญชนะตัวที่ 3, 4, 5 ของวรรค ย ร ล ว