จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
U+96F2, 雲
CJK UNIFIED IDEOGRAPH-96F2

[U+96F1]
CJK Unified Ideographs
[U+96F3]

ข้ามภาษา[แก้ไข]

อักษรจีน[แก้ไข]

(รากอักษรจีนที่ 173, +4, 12 ขีด, การป้อนชางเจี๋ย 一月一一戈 (MBMMI), การป้อนสี่มุม 10731, การประกอบ)

อ้างอิง[แก้ไข]

  • พจนานุกรมคังซี: หน้า 1372 อักขระตัวที่ 5
  • พจนานุกรมไดกังวะจิเต็ง: อักขระตัวที่ 42235
  • พจนานุกรมแทจาวอน: หน้า 1879 อักขระตัวที่ 16
  • พจนานุกรมฮั่นยฺหวี่ต้าจื้อเตี่ยน (ฉบับพิมพ์ครั้งแรก): เล่ม 6 หน้า 4058 อักขระตัวที่ 9
  • ข้อมูลยูนิฮันสำหรับ U+96F2

ภาษาจีน[แก้ไข]

ตัวเต็ม
ตัวย่อ *

รากศัพท์[แก้ไข]

Historical forms of the character
Large seal script Small seal script
雲-bigseal.svg 雲-seal.svg
Characters in the same phonetic series () (Zhengzhang, 2003) 
Old Chinese
*ɢuːn
*ɢuːn, *ɢun
*ɢuːn, *ɢuns
*ɢun
*ŋunʔ
*ɢun
*ɢun
*ɢun
*ɢun
*ɢun
*ɢun
*ɢun
*ɢun
*ɢun
*ɢun
*ɢunʔ

การออกเสียง[แก้ไข]


หมายเหตุ:
  • hûn - vernacular;
  • ûn/în - literary.
  • อู๋
  • เซียง

    • ข้อมูลภาษาถิ่น
    สำเนียง สถานที่
    จีนกลาง ปักกิ่ง /yn³⁵/
    ฮาเอ่อร์ปิน /yn²⁴/
    เทียนจิน /yn⁴⁵/
    จี่หนาน /yẽ⁴²/
    ชิงเต่า /yə̃⁴²/
    เจิ้งโจว /yn⁴²/
    ซีอาน /yẽ²⁴/
    ซีหนิง /yə̃²⁴/
    อิ๋นชวน /yŋ⁵³/
    หลานโจว /ỹn⁵³/
    อุรุมชี /yŋ⁵¹/
    อู่ฮั่น /yn²¹³/
    เฉิงตู /yn³¹/
    กุ้ยหยาง /in²¹/
    คุนหมิง /ĩ³¹/
    หนานจิง /yn²⁴/
    เหอเฝย์ /yn⁵⁵/
    จิ้น ไท่หยวน /yəŋ¹¹/
    ผิงเหยา /yŋ¹³/
    ฮูฮอต /ỹŋ³¹/
    อู๋ เซี่ยงไฮ้ /ɦyŋ²³/
    /ɦioŋ²³/
    ซูโจว /ɦyən¹³/
    หางโจว /ɦyn²¹³/
    เวินโจว /joŋ³¹/
    หุย เซ่อเสี้ยน /yʌ̃⁴⁴/
    ถุนซี /yan⁴⁴/
    เซียง ฉางชา /yn¹³/
    เซียงถาน /yn¹²/
    กั้น หนานชาง /yn⁴⁵/
    แคะ เหมยเซี่ยน /iun¹¹/
    เถาหยวน /ʒuŋ¹¹/
    กวางตุ้ง กวางเจา /wɐn²¹/
    หนานหนิง /wɐn²¹/
    ฮ่องกง /wɐn²¹/
    หมิ่น เซี่ยเหมิน (หมิ่นใต้) /un³⁵/
    /hun³⁵/
    ฝูโจว (หมิ่นตะวันออก) /huŋ⁵³/
    เจี้ยนโอว (หมิ่นเหนือ) /œyŋ²¹/
    ซัวเถา (หมิ่นใต้) /huŋ⁵⁵/
    ไหโข่ว (หมิ่นใต้) /zun³¹/
    /hun³¹/

    สัมผัส
    อักขระ
    การออกเสียงที่ 1/1
    ต้นพยางค์ () (35)
    ท้ายพยางค์ () (59)
    วรรณยุกต์ (調) คงระดับ (Ø)
    พยางค์เปิด/ปิด (開合) ปิด
    ส่วน () III
    ฝ่านเชี่ย
    การบูรณะ
    เจิ้งจาง ซ่างฟาง /ɦɨun/
    พาน อู้ยฺหวิน /ɦiun/
    ซ่าว หรงเฟิน /ɣiuən/
    เอดวิน พุลลีย์แบลงก์ /ɦun/
    หลี่ หรง /ɣiuən/
    หวาง ลี่ /ɣĭuən/
    เบอร์นาร์ด คาร์ลเกรน /i̯uən/
    แปลงเป็นจีนกลาง
    ที่คาดหมาย
    yún
    ระบบแบกซ์เตอร์ซาการ์ 1.1 (2014)
    อักขระ
    การออกเสียงที่ 1/1
    ปักกิ่งใหม่
    (พินอิน)
    yún
    จีนยุคกลาง ‹ hjun ›
    จีนเก่า /*[ɢ]ʷə[n]/
    อังกฤษ cloud

    Notes for Old Chinese notations in the Baxter–Sagart system:

    * Parentheses "()" indicate uncertain presence;
    * Square brackets "[]" indicate uncertain identity, e.g. *[t] as coda may in fact be *-t or *-p;
    * Angle brackets "<>" indicate infix;
    * Hyphen "-" indicates morpheme boundary;

    * Period "." indicates syllable boundary.
    ระบบเจิ้งจาง (2003)
    อักขระ
    การออกเสียงที่ 1/1
    หมายเลข 16358
    ส่วนประกอบ
    สัทศาสตร์
    กลุ่มสัมผัส
    กลุ่มย่อยสัมผัส 2
    สัมผัสจีนยุคกลาง
    ที่สอดคล้อง
    จีนเก่า /*ɢun/

    คำนาม[แก้ไข]

    1. เมฆ (Classifier: ;  m; 𫩥 c)
    2. คำย่อของ 雲南云南 (“ยูนนาน”)
    3. ชื่อสกุล

    คำพ้องความ[แก้ไข]

    คำประสม[แก้ไข]

    อ้างอิง[แก้ไข]

    ภาษาญี่ปุ่น[แก้ไข]

    คันจิ[แก้ไข]

    (เคียวอิกุกันจิระดับ 2)

    การอ่าน[แก้ไข]

    คำประสม[แก้ไข]

    รากศัพท์ 1[แก้ไข]

    คันจิในศัพท์นี้
    くも
    ระดับ: 2
    คุนโยะมิ
    วิกิพีเดียภาษาญี่ปุ่นมีบทความเกี่ยวกับ:
    Wikipedia ja
    วิกิพีเดียมีบทความเกี่ยวกับ:
    Wikipedia
    (kumo): an anvil-shaped cumulonimbus cloud

    ⟨kumo1 → */kumʷo//kumo/

    จากภาษาญี่ปุ่นเก่า.

    แรกสุดจากภาษาญี่ปุ่นดั้งเดิม *kumo.

    การออกเสียง[แก้ไข]

    คำนาม[แก้ไข]

    (คุโมะ) (ฮิระงะนะ くも, โรมะจิ kumo)

    1. เมฆ
    2. (by extension) ที่เมฆกระจายอย่างกว้างขวาง:
      1. บางสิ่งบางอย่างที่แผ่ปกคลุมเหมือนเมฆบนท้องฟ้า
      2. บางสิ่งบางอย่างที่มีขุ่นมัวหรือมืดมน
    3. (by extension) ที่เมฆลอยอยู่เหนือท้องฟ้า:
      1. ท้องฟ้า, สวรรค์
      2. บุคคลหรือวัตถุที่มีตำแหน่งหรือสถานะสูงกว่า
      3. บางสิ่งบางอย่างที่ขุ่นมัว, คลุมเครือ หรือผิดปกติ
    4. (by extension) ควันในระหว่างการเผาศพที่คิดว่าเป็นวิญญาณของผู้เสียชีวิตที่ขึ้นไปบนสวรรค์
    ลูกคำ[แก้ไข]
    สำนวน[แก้ไข]
    สุภาษิต[แก้ไข]

    คำวิสามานยนาม[แก้ไข]

    (คุโมะ) (ฮิระงะนะ くも, โรมะจิ Kumo)

    1. ชื่อสกุล

    รากศัพท์ 2[แก้ไข]

    คันจิในศัพท์นี้
    うん
    ระดับ: 2
    อนโยะมิ

    จากภาษาจีนยุคกลาง (MC ɦɨun).

    หน่วยคำเติม[แก้ไข]

    (อุง) (ฮิระงะนะ うん, โรมะจิ un)

    1. เมฆ
    2. (figuratively) สูง, ระยะไกล, ห่างไกล
    ลูกคำ[แก้ไข]

    คำนาม[แก้ไข]

    (อุง) (ฮิระงะนะ うん, โรมะจิ un)

    1. (rare) เค้กข้าวโมจิ

    คำวิสามานยนาม[แก้ไข]

    (อุง) (ฮิระงะนะ うん, โรมะจิ Un)

    1. ชื่อบุคคลหญิง
    2. ชื่อสกุล

    ดูเพิ่ม[แก้ไข]

    อ้างอิง[แก้ไข]

    1. 2549 (2006), 大辞林 (ไดจิริน), ปรับปรุงครั้งที่ 3 (ภาษาญี่ปุ่น), โตเกียว: ซันเซอิโด, →ISBN
    2. 2541 (1998), NHK日本語発音アクセント辞典 (พจนานุกรมสำเนียงการออกเสียงภาษาญี่ปุ่นโดยเอ็นเอชเค) (ภาษาญี่ปุ่น), โตเกียว: เอ็นเอชเค, →ISBN