ข้ามไปเนื้อหา

bak

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาจ้วง

[แก้ไข]

การออกเสียง

[แก้ไข]

รากศัพท์ 1

[แก้ไข]

สืบทอดจากภาษาไทดั้งเดิม *paːkᴰ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย ปาก, ภาษาคำเมือง ᨸᩣ᩠ᨠ (ปาก), ภาษาลาว ປາກ (ปาก), ภาษาไทใหญ่ ပၢၵ်ႇ (ป่าก), ภาษาอาหม 𑜆𑜀𑜫 (ปก์), ภาษาแสก ป̄าก

คำนาม

[แก้ไข]

bak (อักขรวิธีปี 1957–1982 bak)

  1. ปาก
  2. ทางเข้า; ช่องเปิด
  3. ความรับผิดชอบ
  4. ขอบคมของเครื่องมือ
  5. รอยเย็บ

รากศัพท์ 2

[แก้ไข]

ยืมมาจากภาษาจีนยุคกลาง (MC paek)

เลข

[แก้ไข]

bak (อักขรวิธีปี 1957–1982 bak)

  1. ร้อย