os

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ดูเพิ่ม: Os และ ós

ภาษาละติน[แก้ไข]

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

สืบทอดจากภาษาอิตาลิกดั้งเดิม *ōs, จากภาษาอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม *h₃éh₁os. ร่วมเชื้อสายกับภาษาHittite 𒀀𒄿𒅖 (aiš), ภาษาสันสกฤต आस् (อาสฺ), ภาษาไอริชเก่า á.

การออกเสียง[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

ōs ก. (สัมพันธการก ōris); การผันรูปที่สาม

  1. ปาก
  2. หน้า, หัว
  3. (ร้อยกรอง) คำพูด
  4. ทางเข้า
การผันรูป[แก้ไข]

การผันรูปที่สาม neuter i-stem

การก เอกพจน์ พหูพจน์
กรรตุการก
(nominative)
ōs ōra
สัมพันธการก
(genitive)
ōris ōrium
ōrum
สัมปทานการก
(dative)
ōrī ōribus
กรรมการก
(accusative)
ōs ōra
อปาทานการก
(ablative)
ōre ōribus
สัมโพธนการก
(vocative)
ōs ōra
ลูกคำ[แก้ไข]

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

ossa manūs (bones of the hand)

จากภาษาอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม *h₃ésth₁ (กระดูก), *h₂óst. ร่วมเชื้อสายกับภาษากรีกโบราณ ὀστέον (ostéon), ภาษาสันสกฤต अस्थि (อสฺถิ) และภาษาอาร์มีเนียเก่า ոսկր (วฺอ̂ซกร).

รูปแบบอื่น[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

os ก. (สัมพันธการก ossis); การผันรูปที่สาม

  1. กระดูก
  2. วงปีข้างในของไม้
  3. ส่วนที่แข็งที่สุดขแงต้นไม้
  4. กรอบของการสนทนา
การผันรูป[แก้ไข]

การผันรูปที่สาม neuter i-stem

การก เอกพจน์ พหูพจน์
กรรตุการก
(nominative)
os ossa
สัมพันธการก
(genitive)
ossis ossium
สัมปทานการก
(dative)
ossī ossibus
กรรมการก
(accusative)
os ossa
อปาทานการก
(ablative)
osse ossibus
สัมโพธนการก
(vocative)
os ossa
ลูกคำ[แก้ไข]
คำที่เกี่ยวข้อง[แก้ไข]
คำสืบทอด[แก้ไข]
  • อารากอน: güeso
  • Aromanian: os
  • อัสตูเรียส: güesu
  • กาตาลา: os
  • แดลเมเชีย: vuas
  • ฝรั่งเศส: os
  • ฟรียูลี: vues
  • กาลิเซีย: óso
  • Istriot: uosso
  • Istro-Romanian: os
  • อิตาลี: osso
  • Megleno-Romanian: uos
  • มีรังดา: uosso
  • อุตซิตา: òs
  • โปรตุเกส: osso
  • โรมาเนีย: os
  • โรมานช์: ies, oss
  • ซาร์ดิเนีย: ossu
  • ซิซิลี: ossu
  • สเปน: hueso
  • เวเนโต: oso

อ้างอิง[แก้ไข]

  • ōs, ōris”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • ŏs, ossis”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • ōs, ōris”, in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
  • os, ossis”, in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
  • os in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire illustré latin-français, Hachette, page 1095
  • os in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition with additions by D. P. Carpenterius, Adelungius and others, edited by Léopold Favre, 1883–1887)
  • Carl Meißner; Henry William Auden (1894) Latin Phrase-Book[1], London: Macmillan and Co.
    • to praise a man to his face: aliquem coram, in os or praesentem laudare
    • to be in every one's mouth: in ore omnium or omnibus (hominum or hominibus, but only mihi, tibi, etc.) esse
    • to harp on a thing, be always talking of it: in ore habere aliquid (Fam. 6. 18. 5)
    • physics; natural philosophy: physica (-orum) (Or. 34. 119); philosophia naturalis
    • logic, dialectic: dialectica (-ae or -orum) (pure Latin disserendi ratio et scientia)
    • all agree on this point: omnes (uno ore) in hac re consentiunt
    • unanimously: una voce; uno ore
    • mathematics: mathematica (-ae) or geometria (-ae), geometrica (-orum) (Tusc. 1. 24. 57)
    • arithmetic: arithmetica (-orum)
    • arithmetic: numeri (-orum)
    • no word escaped him: nullum verbum ex ore eius excidit (or simply ei)
    • maintain a devout silence (properly, utter no ill-omened word): favete ore, linguis = εὐφημειτε
    • to talk of a subject which was then the common topic of conversation: in eum sermonem incidere, qui tum fere multis erat in ore
    • (ambiguous) to draw every one's eyes upon one: omnium oculos (et ora) ad se convertere
    • (ambiguous) to be in every one's mouth: per omnium ora ferri
    • (ambiguous) to be a subject for gossip: in ora vulgi abire

ภาษาสเปน[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

สืบทอดจากภาษาละติน vos

การออกเสียง[แก้ไข]

คำสรรพนาม[แก้ไข]

os สัมปทานการก, กรรมการก

  1. รูปสัมปทานการกของvosotros, vosotras
  2. รูปกรรมการกของvosotros, vosotras

ดูเพิ่ม[แก้ไข]

ภาษาฝรั่งเศส[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

สืบทอดจากภาษาฝรั่งเศสเก่า os, จากภาษาละติน ossum, จากภาษาอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม *h₃ésth₁ (กระดูก), *h₂óst.

การออกเสียง[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

os ช. (พหูพจน์ os)

  1. กระดูก

ลูกคำ[แก้ไข]

อ่านเพิ่ม[แก้ไข]

การสลับอักษร[แก้ไข]