ข้ามไปเนื้อหา

ผา

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ดูเพิ่ม: ผ่า และ ผ้า

ภาษาไทย

[แก้ไข]

รากศัพท์

[แก้ไข]

สืบทอดจากภาษาไทดั้งเดิม *praːᴬ (ภูเขาหิน); ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨹᩣ (ผา), ภาษาลาว ຜາ (ผา), ภาษาไทลื้อ ᦕᦱ (ผา), ภาษาไทใหญ่ ၽႃ (ผา) (ในคำว่า မၢၵ်ႇၽႃ (ม่ากผา)), ภาษาไทใต้คง ᥚᥣᥴ (ผ๋า), ภาษาพ่าเก ၸႃ (ผา), ภาษาอาหม 𑜇𑜡 (ผา), 𑜇𑜨𑜠 (ผอ̂ะ), 𑜇𑜡𑜠 (ผาะ), 𑜇𑜨𑜡 (ผอ̂า), หรือ 𑜇𑜨𑜡𑜠 (ผอ̂าะ), ภาษาจ้วง bya

การออกเสียง

[แก้ไข]
การแบ่งพยางค์ผา
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงpǎa
ราชบัณฑิตยสภาpha
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/pʰaː˩˩˦/(สัมผัส)

คำนาม

[แก้ไข]

ผา

  1. หินที่เขา
    หน้าผา
    เนินผา
    ผาลาด
  2. ภูเขา
    เชิงผา
  3. เรียกภูเขาด้านที่มีแผ่นหินตั้งชันว่า หน้าผา

ภาษาคำเมือง

[แก้ไข]

การออกเสียง

[แก้ไข]

คำนาม

[แก้ไข]

ผา

  1. อีกรูปหนึ่งของ ᨹᩣ (ผา)