ครอบครอง
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | คฺรอบ-คฺรอง | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | krɔ̂ɔp-krɔɔng |
| ราชบัณฑิตยสภา | khrop-khrong | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /kʰrɔːp̚˥˩.kʰrɔːŋ˧/(สัมผัส) | |
คำกริยา
[แก้ไข]ครอบครอง (คำอาการนาม การครอบครอง หรือ ความครอบครอง)