บ่วง
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨷ᩠ᩅ᩵ᨦ (บว่ง), ไทลื้อ ᦢᦸᧂᧉ (บ้อ̂ง), ลาว ບ້ວງ (บ้วง)
การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | บ่วง | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | bùuang |
| ราชบัณฑิตยสภา | buang | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /bua̯ŋ˨˩/(สัมผัส) | |
คำนาม
[แก้ไข]บ่วง
- เชือกที่ทำเป็นวงสำหรับคล้อง รูดเข้าออกได้
- โดยปริยายหมายถึงสิ่งอื่นที่มีลักษณะคล้ายคลึงเช่นนั้น
- บ่วงมาร
คำพ้องความ
[แก้ไข]ภาษาอีสาน
[แก้ไข]คำนาม
[แก้ไข]บ่วง