ภูต

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้]

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ พูด พู-ตะ
สัทอักษรสากล /pʰuːt̚˥˩/ /pʰuː˧.taʔ˨˩/
คำพ้องเสียง พูด

รากศัพท์ 1[แก้]

จากภาษาสันสกฤต भूत (ภูต, ผี) หรือภาษาบาลี ภูต (ผี)

คำนาม[แก้]

ภูต

  1. ผี, มักใช้เข้าคู่กันเป็น ภูตผี

รากศัพท์ 2[แก้]

จากภาษาสันสกฤต भूत (ภูต, มีแล้ว, เป็นแล้ว) หรือภาษาบาลี ภูต (มีแล้ว, เป็นแล้ว)

คำคุณศัพท์[แก้]

ภูต

  1. ซึ่งเกิดแล้ว, ซึ่งเป็นแล้ว