ภูต

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์พูดพู-ตะ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงpûutpuu-dtà
ราชบัณฑิตยสภาphutphu-ta
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/pʰuːt̚˥˩//pʰuː˧.taʔ˨˩/
คำพ้องเสียงพูด

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

จากภาษาสันสกฤต भूत (ภูต, ผี) หรือภาษาบาลี ภูต (ผี)

คำนาม[แก้ไข]

ภูต

  1. ผี, มักใช้เข้าคู่กันเป็น ภูตผี

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

จากภาษาสันสกฤต भूत (ภูต, มีแล้ว, เป็นแล้ว) หรือภาษาบาลี ภูต (มีแล้ว, เป็นแล้ว)

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

ภูต

  1. ซึ่งเกิดแล้ว, ซึ่งเป็นแล้ว