ว่าง
ดูเพิ่ม: วาง
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ວ່າງ (ว่าง), ภาษาคำเมือง ᩅ᩵ᩤ᩠ᨦ (ว่าง), ภาษาเขิน ᩅ᩵ᩤ᩠ᨦ (ว่าง), ภาษาจ้วง vangh (ว่าง), ภาษาจ้วงแบบจั่วเจียง vangh (ว่าง); เทียบภาษาจีนยุคกลาง 亡 (MC mjang) หรือ 罔 (MC mjangX)
การออกเสียง
[แก้ไข]การแบ่งพยางค์ | ว่าง | |
การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | wâang |
ราชบัณฑิตยสภา | wang | |
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /waːŋ˥˩/(สัมผัส) |
คำคุณศัพท์
[แก้ไข]ว่าง (คำอาการนาม ความว่าง)
- เปล่า, ไม่มีอะไรนอกจากตัวของมันเองที่อ้างถึง, บางทีใช้ควบคู่กับคำ เปล่า เป็น ว่างเปล่า
- ห้องว่าง
- ที่ว่าง
- ตำแหน่งว่าง
คำพ้องความ
[แก้ไข]เปล่า
คำกริยา
[แก้ไข]ว่าง (คำอาการนาม การว่าง)
คำนาม
[แก้ไข]ว่าง