เปล่า

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *plɤwᴮ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ເປົ່າ (เป็่า), ภาษาไทลื้อ ᦔᧁᧈ (เป่า), ภาษาไทใหญ่ ပဝ်ႇ (ป่ว), ภาษาอาหม 𑜆𑜧 (ปว์) หรือ 𑜆𑜨𑜧 (ปอ̂ว์)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ปฺล่าว
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงbplàao
ราชบัณฑิตยสภาplao
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/plaːw˨˩/

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

เปล่า (คำอาการนาม ความเปล่า)

  1. ไม่มีอะไรนอกจากตัวของมันเองที่อ้างถึง
    ขวดเปล่า
    มือเปล่า
  2. ว่าง ๆ
  3. ไม่มีข้อผูกพัน
    ให้เปล่า
    ได้เปล่า
  4. อ้างว้าง, ว้าเหว่
    เปล่าอก
    เปล่าใจ
    เปล่าเปลี่ยว

คำกริยาวิเศษณ์[แก้ไข]

เปล่า (คำอาการนาม ความเปล่า)

  1. เป็นคำปฏิเสธ แปลว่า ไม่มี ไม่เป็นอย่างนั้น