หงาย

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์หฺงาย
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงngǎai
ราชบัณฑิตยสภาngai
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/ŋaːj˩˩˦/

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *ʰŋaːjᴬ (เอาหน้าขึ้น); ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຫງາຍ (หงาย̃), ภาษาไทใหญ่ ငၢႆ (งาย)

คำกริยา[แก้ไข]

หงาย (คำอาการนาม การหงาย)

  1. พลิกเอาด้านหน้าขึ้น, ตรงข้ามกับ คว่ำ
    หงายหน้า
    หงายมือ
    หงายไพ่

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

หงาย

  1. อาการที่พลิกเอาด้านหน้าขึ้น
    หน้าหงาย

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *ʰŋaːjᴬ (แสงจันทร์); ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຫງາຍ (หงาย̃), ภาษาอาหม 𑜑𑜩 (หย์)

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

หงาย

  1. เรียกคืนที่มีดวงจันทร์ส่องแสงสว่าง ว่า คืนเดือนหงาย