แผด

ภาษาไทย

รากศัพท์ 1

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		แผด
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	pɛ̀ɛt
	ราชบัณฑิตยสภา	phaet
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/pʰɛːt̚˨˩/(สัมผัส)

คำกริยา

แผด (คำอาการนาม การแผด)

1. เปล่งเสียงดังสนั่น (ตามปรกติใช้ประกอบกับคำ เสียง เป็น แผดเสียง)
2. ฉายแสงกล้า (ใช้แก่แดด)

รากศัพท์ 2

ยืมมาจากเขมร [Term?]

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		ผะ-แด
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	pà-dɛɛ
	ราชบัณฑิตยสภา	pha-dae
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/pʰa˨˩.dɛː˧/(สัมผัส)

คำนาม

แผด

1. บท (ใช้ในกลอน)

   จบสิบสองกำนัน ครูไม้หนึ่ง 14 แผด

   (กาพย์ขับไม้)