ขี่

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ขี่
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงkìi
ราชบัณฑิตยสภาkhi
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kʰiː˨˩/

คำกริยา[แก้ไข]

ขี่ (คำอาการนาม การขี่)

  1. นั่งเอาขาคร่อม
  2. โดยปริยายหมายถึงนั่งไปในยานพาหนะ
  3. ขับ (ใช้กับรถยนต์)[1]
    เขาขี่เบ๊นซ์รุ่นใหม่โก้เชียว
  4. ขึ้น, นั่ง, โดยสาร (ใช้กับรถยนต์ เครื่องบิน เป็นต้น)[1]
    ฉันขี่ซีอาร์วีของเพื่อนกลับบ้านทุกวัน
    เขาขี่เรือบินไปเชียงใหม่เป็นว่าเล่น

คำเกี่ยวข้อง[แก้ไข]

คำแปลภาษาอื่น[แก้ไข]

อ้างอิง[แก้ไข]

  1. 1.0 1.1 ราชบัณฑิตยสถาน. พจนานุกรมคำใหม่ เล่ม 1 ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : ธนาเพรส, 2553. หน้า 22.