คร่อม

ภาษาไทย

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์ {ไม่ตามอักขรวิธี; เสียงสระสั้น}		คฺร็่อม
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	krɔ̂m
	ราชบัณฑิตยสภา	khrom
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/kʰrɔm˥˩/(สัมผัส)

คำกริยา

คร่อม (คำอาการนาม การคร่อม)

1. ยืนหรือนั่งแยกขาให้ของอยู่ใต้หว่างขา, ยงโย่ให้ของอยู่ใต้ตัว

   เอาตัวคร่อมไว้

   นอนคร่อม

2. เอาสิ่งของเช่นโต๊ะเก้าอี้ตั้งในอาการเช่นนั้น

   วางโต๊ะคร่อมกองหนังสือ

3. โดยปริยายหมายถึงลักษณะที่คล้ายคลึงเช่นนั้น

   ปลูกเรือนคร่อมตอ

   สร้างสะพานคร่อมคลอง

   นั่งคร่อม 2 ตำแหน่ง