ลืม

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

จากภาษาไทดั้งเดิม *lɯːmᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ລືມ(ลืม), ภาษาไทใหญ่ လိုမ်း(ลึ๊ม), ภาษาอาหม 𑜎𑜢𑜤𑜉𑜫(ลึม์)

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ ลืม
สัทอักษรสากล /lɯːm˧/

คำกริยา[แก้]

ลืม (คำอาการนาม การลืม)

  1. หายไปจากความจำ, นึกไม่ได้, นึกไม่ออก
    เขาลืมความหลัง
    ลืมชื่อเพื่อน
  2. ระลึกไม่ได้เพราะขาดความเอาใจใส่เป็นต้น
    ลืมทำการบ้าน
    ลืมรดน้ำต้นไม้