อิจฉา

ภาษาไทย

ยืมมาจากสันสกฤต इच्छा (อิจฺฉา, “ความอยาก, ความต้องการ, ความปรารถนา”) หรือบาลี อิจฺฉา

การแบ่งพยางค์		อิด-ฉา
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	ìt-chǎa
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ราชบัณฑิตยสภา	it-cha
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}		/ʔit̚˨˩.t͡ɕʰaː˩˩˦/^{(สัมผัส)}

อิจฉา (คำอาการนาม การอิจฉา หรือ ความอิจฉา)

เห็นเขาได้ดีแล้วไม่พอใจ

เขิน: ᨡᩭ (ขอย)
คำเมือง: ᨡᩬ᩠ᨿ (nod) (ขอ‍ย)
จีน:
จีนกลาง: 嫉妒 (zh), 忌妒 (zh) (jìdu)
ไทลื้อ: ᦧᦾ (ฃ‍วอ̂ย), ᦃᦾ (ฃอ̂ย)
ไทใหญ่: သီႈၵေႉ (shn) (สี้เก๎), သီႈၵေႉႁေႈတႃ (shn) (สี้เก๎เห้ตา), ၶွႆ (shn) (ขอ̂ย)
ลาว: ອິດສາ (lo) (อิดสา)
อังกฤษ: jealous (en), envious (en)