กะเหรี่ยง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

กะเหรี่ยง (1)

รากศัพท์[แก้]

จากภาษาพม่า ကရင်(กรง์) [กะยิน]

การออกเสียง[แก้]

  • IPA(key): [kä˩.riːä̃ŋ˨˩ ~ kä˧.riːä̃ŋ˨˩]
  • คำอ่านภาษาไทย: กะ-เหฺรี่ยง

คำวิสามานยนาม[แก้]

กะเหรี่ยง

  1. ชื่อชนชาวเขาเผ่าหนึ่ง ปรกติอาศัยอยู่ทางพรมแดนทิศตะวันตกของประเทศไทย, โซ่ ก็เรียก, โบราณเรียกว่า กั้ง ก็มี
  2. ชื่อภาษาหนึ่งในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต พูดโดยชาวกะเหรี่ยง
  3. ชื่อรัฐหนึ่งในประเทศพม่า มีพรมแดนติดกับทิศตะวันตกของประเทศไทย

คำประสม[แก้]

คำแปลภาษาอื่น[แก้]

ดูเพิ่ม[แก้]