กะเหรี่ยง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

กะเหรี่ยง (1)

รากศัพท์[แก้]

จากภาษาพม่า ကရင်(กรง์) [กะยิน]

การออกเสียง[แก้]

เสียงอ่านแบบไทย กะ-เหฺรี่ยง
สัทอักษรสากล /kä(ʔ)˨˩.ri(ː)a̯ŋ˨˩/

คำวิสามานยนาม[แก้]

กะเหรี่ยง

  1. ชื่อชนชาวเขาเผ่าหนึ่ง ปรกติอาศัยอยู่ทางพรมแดนทิศตะวันตกของประเทศไทย, โซ่ ก็เรียก, โบราณเรียกว่า กั้ง ก็มี
  2. ชื่อภาษาหนึ่งในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต พูดโดยชาวกะเหรี่ยง
  3. ชื่อรัฐหนึ่งในประเทศพม่า มีพรมแดนติดกับทิศตะวันตกของประเทศไทย

คำประสม[แก้]

คำแปลภาษาอื่น[แก้]

ดูเพิ่ม[แก้]