ถอน
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *tʰɔːnᴬ¹; ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨳᩬᩁ (ถอร), เขิน ᨳᩬᩁ (ถอร), ลาว ຖອນ (ถอน), ไทลื้อ ᦏᦸᧃ (ถอ̂น), ไทใหญ่ ထွၼ် (ถอ̂น), ไทใต้คง ᥗᥩᥢᥴ (ถ๋อ̂น), พ่าเก ထ︀ွꩫ︀် (ถอ̂น์), อาหม 𑜌𑜨𑜃𑜫 (ถอ̂น์)
การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | ถอน | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | tɔ̌ɔn |
| ราชบัณฑิตยสภา | thon | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /tʰɔːn˩˩˦/(สัมผัส) | |
คำกริยา
[แก้ไข]ถอน (คำอาการนาม การถอน)