ปัก
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *pakᴰˢ²; ร่วมเชื้อสายกับลาว ປັກ (ปัก), ไทดำ ꪜꪰꪀ (ปัก), ไทใหญ่ ပၵ်း (ปั๊ก), พ่าเก ပ︀က︀် (ปก์), อาหม 𑜆𑜀𑜫 (ปก์), จ้วงแบบจั่วเจียง baek
การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | ปัก | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | bpàk |
| ราชบัณฑิตยสภา | pak | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /pak̚˨˩/(สัมผัส) | |
| คำพ้องเสียง | ปักข์ ปักษ์ | |
คำกริยา
[แก้ไข]ปัก (คำอาการนาม การปัก)